Ayaayra!

Bugün 30 eylül! Bugün bir destan daha yazıldı göklere! O destan ki belki olağanüstü, belki ulaşılmaz, belki de inanılmaz… Ve öyle bir gündü ki bugün Ayaayra’ydı. Bugün Karaçay’dan, Çerkes’ten, Kabardey’den, Çeçenya’dan, Balkar’dan, Ürdün’den, Suriye’den, Türkiye’den kısacası tüm Kafkasya’dan ve diasporadan kahramanlar düştü yollara. Kocaman yürekli vatanseverler… Ama dedim ya destan işte adı üstünde. Tabii ki olağanüstü olacak. Amaç vatan olunca her şey boş gelir tüm insanlara. Sadece bir görev vardır Efkan için, Hanifi için, Vedat için Zafer için, Bahadır için, Ahra için, Sergey için… Vatana ayak bastırmamak düşmana. Çiğnetmemek bir karış toprağı bile. Dalgalandırmak bayrağı, dilini unutturmamak çocuklara. Amaç vatan olunca her şey boş gelir insana.Daha bi deli akar kan. Daha bi kin öfke… Kim el sürdürür ki toprağının bir tutamına.

İşte bizim kahramanlarımız da böyle yaptılar! El sürdürmemek için vatan toprağına düştüler yollara. Çiğnetmemek için vatanın bir karış toprağını, dalgalandirmak için bayrağı, dilini unutturmamak için çocuklara ölümüne atıldılar en ön saflara. Ölüm neydi ki onlar için! Belki bini ölecekti ama yüzbinleri özgürce yaşayacaktı vatan toprağında.Ve sonra ulaştılar en kıymetli  amaçlarına, kurtardılar vatanımızı. Kimi şehit düştü vatan toprağında kimi gazi oldu kimi hâlâ özgürce yaşamakta vatan toprağında Kimi ise hâlâ diasporada.

Ve hâlâ Abhazya Cumhuriyeti özgürce bayrağını dalgalandırmakta. Çocuklarımız Abhazca konuşmakta, okumakta, yazmakta ve oynamakta.Yine bir 30 eylül Ayaayra! Ve bizler hiçbir zaman unutmadık ve daima minnetle, şükranla anıyoruz tüm kahramanlarımızı. Onların hakları ödenir mi hiç?

Ey kahramanlar! Gözünüz arkada kalmasın. Bundan sonra çok daha bilinçliyiz, çok daha güvenle bakıyoruz geleceğe. Çok daha umutluyuz artık. Çünkü bundan böyle diaspora ve vatan elele.

Ve siz bizim onurumuz, gururumuz oldunuz. Sizleri içimizde bir sızıyla anarken bugün 30 eylül 2025 ayaayra!